Πάρνηθα και πάλι

Τελικά η Πάρνηθα έχει χίλια μονοπάτια και χίλια πρόσωπα. κάθε φορά βρίσκεις κάτι καινούργιο. άλλες φορές το ίδιο μέρος κάτω από άλλες καιρικές συνθήκες δείχνει διαφορετικό. Αυτή τη φορά φόρεσε τα φθινοπωρινά κιτρινοκόκκινα χρώματα. ο φίλος Νίκος Καρράς σφύριξε προσκλητήριο στο φεισμπουκ και ανταποκριθήκαμε αρκετοί. Άλλοι με τα δικά τους οχήματα, άλλοι με το τρένο μαζευτήκαμε στο σταθμό της Σφενδάλης στη Μαλακάσα και ανηφορίσαμε προς τον Άγιο Μερκούριο. Πήραμε το μονοπάτι δεξιά προς τη Δύση, λίγο περπατημένο ανάμεσα από αγριοτριανταφυλλιές και κουμαριές.
Η βλάστηση οργίαζε τα δένδρα σχημάτιζαν ένα τούνελ που μας έβγαζαν σε όμορφα ξέφωτα σχεδόν απάτητα. Κάνοντας ένα γύρο κατεβήκαμε στο Παλιομήλεσι και μέσα από μια κοιλάδα γυρίσαμε στη Σφενδάλη. Το ευχαριστηθήκαμε όλοι, ακόμα και αυτοί που ξεκινήσαν την πεζοπορία για πρώτη φορά.

Είχαμε και μερικούς πού τους άνοιξε η όρεξη με το περπάτημα και η κουβέντα τους ήταν για παϊδάκια και συνταγές μακαρονάδας, κάνοντας του υπόλοιπους να υποφέρουμε από τη λιγούρα. Βέβαια ο τελικός προορισμός του καλού ορειβάτη είναι η ταβέρνα και η προβατίνα τον αποζημιώνει για την ταλαιπωρία.

Μια βόλτα στην Πάρνηθα

Πολλές φορές όταν δεν πάω σε ημερήσια εκδρομή με κάποιο σύλλογο, ξεκινάμε κανα-δυο φίλοι, πέρνουμε το τελεφερίκ, από το καζίνο διαλλέγουμε κάποιο μονοπάτι περπατάμε ενα 4ωρο, αράζουμε για λίγο σε καμια πηγή και καταλήγουμε στο καταφύγιο στο Μπάφι ή στο Φλαμπούρι. Εκεί με μια φασολάδα, ρέγγα και μια μισάρα κοκκινέλι, φτάνουμε στο απόγειο της απόλαυσης. Βέβαια μένει και η επιστροφή στο τελεφερίκ ή κατάβαση από τη Χούνη, αλλά τα καταφέρνουμε. Έχω και κάποιο φίλο που ενώ αγκομαχάει στο πήγαινε μετά από ένα μισόκιλο κρασί δεν πιάνεται.

Κάθε Κυριακή 9 το πρωί ο ΕΟΣ Αχαρνών οργανώνει μια συνάντηση στο κάτω μέρος του τελεφερίκ, για να γνωρίσουν όσοι θέλουν την πεζοπορία και οι παλιότεροι να κάνουν ένα ξεσκούριασμα. Αυτή η εκδρομή είναι δωρεάν και δεν υπάρχει περιορισμός ατόμων που θα συμμετέχουν.
Χθές με μια ανάρτηση στο φέϊςμπουκ δόθηκε το σύνθημα και μαζευτήκαμε πολλά άτομα οπότε η βόλτα είχε πανηγυρικό χαρακτήρα. Από την διασταύρωση Καζίνο- Μπάφι -Αγία Τριάδα ανηφορίσαμε μέσα από τα καμένα προς την κατεύθυνση της κορυφής Καραμπόλας και περνώντας από μια διαδρομή γεμάτη γαϊδουράγκαθα φτάσαμε στο δάσος της Σκίπιζας όπου υπάρχει και ή ομώνυμη βρύση.

Από εκεί ανηφορίσαμε λίγο φτάνοντας στο πυροφυλάκιο του ΕΔΑΣΑ απολαυσαμε μια καταπληκτική θέα προς τα Δερβενοχώρια και την Εύβοια. Συνεχίζοντας τον κύκλο πίσω από την κορυφή φτάσαμε στο Μπάφι όπου γινόταν χαμός από κόσμο. Μακαρονάδες, μπριζόλες, φασολάδες έκαναν αγώνες δημοφιλίας. Εγώ πάντως πιστός στην φασολάδα μου. Η κατάβαση προς το καζίνο ήταν χαλαρή και εύκολη.